سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
189
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
بعضى آن را مشروع و برخى آن را غير مشروع دانستهاند : قائلين بمشروعيّت لعان فرمودهاند : عموم ادلّهاى كه لعان را براى نفى ولد تثبيت كردهاند شامل مورد بحث شده و بدين ترتيب زوج حق آن را دارد . و كسانى كه لعان را غير مشروع دانستهاند فرمودهاند : اساسا لعان جهت نفى ولد در مورد بحث تصوير ندارد زيرا بعد از اينكه زن شوهرش را در نسبت داده شده و صدور زنا از وى تصديق نمود ديگر امكان ندارد زن شهادت بحقتعالى دهد بر كذب مرد . بلى : اگر زن شوهر را بر اصل وقوع عمل فحشاء تصديق كرده نه بر نبودن ولد از او صحيح است بگوئيم براى نفى ولد لعان مشروع و جايز است چه آنكه ممكنست با اينكه زنا از زن ثابت بوده معذلك فرزند مولود از طريق نامشروع پيدا نشده و متعلّق به زوج باشد و مرد در اين ادّعاء كاذب محسوب گردد . قوله : لو عفى مستحقّه : يعنى مستحقّ حدّ . قوله : او صدّق على الفعل : ضمير در [ صدّق ] به مستحقّ حدّ راجعست . قوله : لكن ان كانت هى المصدّقة : ضمير [ هى ] به زوجه راجع است . قوله : و هناك نسب : مشاراليه [ هناك ] قذفى است كه زن آن را تصديق دارد . قوله : لم ينتف بتصديقها : ضمير در [ لم ينتف ] به نسب و در [ بتصديقها ] به زوجه راجعست .